| |
 | |  |
| Vanwaar komen de verschillen? |
| Traditioneel wordt vlees in categorieën ingedeeld afhankelijk van de anatomische ligging van het bewuste stuk, met andere woorden van zijn textuur (gehalte aan bindweefsel). Hoe minder bindweefsel en hoe jonger het dier, hoe malser het vlees. Het bindweefsel verhardt met de leeftijd (het vlees wordt taaier). Het bindweefselgehalte is ook bepalend voor de bereidingswijze. Stukken met een hoog bindweefselgehalte vereisen een langere bereidingsduur. Vlees wordt in de handel in drie categorieën ingedeeld:
|
 Deze vraag/antwoord-fiche is een uittreks
el uit de brochure "50 vragen van de consument: een antwoord op al uw vragen over vlees, vis, gevogelte, wild, konijnen,..."
De volledige brochure is gratis te verkrijgen bij het Onderzoeks- en Informatiecentrum van de Verbruikersorganisaties (OIVO) of bij het Instituut voor Veterinaire Keuring (IVK) |
Vlees van 1ste categorie: stukken om te braden of te roosteren, die nagenoeg volledig uit fijne spiervezels bestaan. Ze worden klaargemaakt als steak, gebraad, schnitzel, koteletten, ... 