| |
| | |
| |

| De eerste Belgische wet betreffende de eetwaren dateert van 1890. Zij stelde dat vers vlees enkel in de handel gebracht mocht worden nadat het een keuring had ondergaan en voor menselijke consumptie geschikt werd verklaard. Ingevolge wetenschappelijke en socio-culturele ontwikkelingen diende de wetgeving herhaalde malen aangepast te worden. De wet van 1952 betreffende de vleeskeuring en de vleeshandel bevat belangrijke veranderingen, zoals verplichte keuring van levende dieren vóór het slachten, reglementering van de inrichtingen zoals slachthuizen, sancties in geval van overtreding, keuring en controle door een veearts. De wet van 1952 liet ook toe de in- en uitvoer beter te regelen. De wet van 1965 (betreffende de keuring van en de handel in vis, gevogelte, konijnen en wild en tot wijziging van de hogervernoemde wet 1952) voerde verstrengde sancties in evenals de mogelijkheid tot juridische vervolging. Anderzijds vormde deze wet een belangrijke aanvulling op de vorige: vis, gevogelte, konijnen en wild moeten sindsdien gekeurd worden en de handel ervan werd ook gereglementeerd. Verdere evoluties op het gebied van technologie en productie, van de handels- en distributiestroom en van de voedingsgewoonten van de consumenten hebben geleid tot een dringende nood aan nieuwe structuren en aangepaste reglementeringen. In 1981 werd de wettelijke basis gelegd voor de oprichting van het IVK. Het duurde echter nog tot 1986 vooraleer de wet bij Koninklijk Besluit operationeel werd. Tijdens het 10-jarig bestaan van het IVK zijn belangrijke wijzigingen in de reglementering doorgevoerd, met name inzake:
In 1985 werd de wet gestemd die het gebruik van stoffen met hormonale en anti-hormonale werking in de vetmesting verbiedt. Deze "hormonenwet" werd in 1994 uitgebreid: uitbreiding van de lijst van de verboden stoffen, de sancties en de controleprocedure.
|
| Deze vraag/antwoord-fiche is een uittreksel uit de brochure "50 vragen van de consument: een antwoord op al uw vragen over vlees, vis, gevogelte, wild, konijnen,..."
De volledige brochure is gratis te verkrijgen bij het Onderzoeks- en Informatiecentrum van de Verbruikersorganisaties (OIVO) of bij het Instituut voor Veterinaire Keuring (IVK) |