| |
| | |
| |

| Vroeger bestond er een onderscheid tussen een spekslager en een beenhouwer. Een spekslager verkocht hoofdzakelijk producten op basis van vlees. Een beenhouwer daarentegen verkocht enkel vers vlees. Vandaag is er geen onderscheid meer tussen de spekslager en de beenhouwer. Zij verkopen beiden vers vlees en producten op basis ervan. In elke inrichting waar vers vlees verkocht wordt, moet trouwens een erkende slager aanwezig zijn. Men vindt zelfstandige slagers, slagers die werken binnen het kader van een keten, traiteurslagers, slagers die meer gespecialiseerd zijn in bepaalde vleessoorten (bijv. paardenvlees) en de zogeheten "natuurslagers". De term "natuurslagers" wil verwijzen naar de verkoop van vlees van dieren die niet met groeibevorderaars behandeld werden. De laatste tijd duiken meer en meer de verwijzingen en labels in die zin op (zie vraag 32). De consument heeft het recht aan de slager te vragen op welke garantie deze beweringen steunen. Het gebruik van groeibevorderaars is immers niet toegelaten.
|
| Deze vraag/antwoord-fiche is een uittrekse
l uit de brochure "50 vragen van de consument: een antwoord op al uw vragen over vlees, vis, gevogelte, wild, konijnen,..."
De volledige brochure is gratis te verkrijgen bij het Onderzoeks- en Informatiecentrum van de Verbruikersorganisaties (OIVO) of bij het Instituut voor Veterinaire Keuring (IVK) |