| |
 | |  |
| |
| Surimi (ook wel "kamaboko" genoemd) is geen vissoort als dusdanig, maar een product op basis van vissoorten die een geringe commerciële waarde hebben. De eiwitten worden uit de vis gehaald en geherstructureerd door middel van verschillende technieken met toevoeging van additieven. De grondstof, vispulp, wordt gewassen, gehakt, gemalen, opnieuw gewassen en verwerkt tot een homogene massa. Het product wordt nadien bewerkt en gearomatiseerd volgens de wensen van de fabrikant. Op die manier verkrijgt men surimi in de vorm van staafjes (of in andere vormen, bijv. krabscharen), die als vervanging dienen van krab, langoest of andere schaaldieren en die men meer en meer in de handel ziet. Dit product is rijk aan eiwitten en arm aan vetten. Surimi bevat, buiten vispulp, hoofdzakelijk nog het wit van ei (als bindmiddel), zetmeel (als stijfsel) en extracten van het schaaldier als smaakversterker. De grondstoffen voor de productie van surimi zijn :
In Frankrijk werd ongeveer 2.000 ton surimi geproduceerd met meerval. De producenten dienen op het etiket te vermelden dat het om surimi gaat. Het etiket mag immers geen verwarring scheppen. Opgelet bij de aankoop van krabsla!
|
 Deze vraag/antwoord-fiche is een uittreksel uit de brochure "50 vragen van de consument: een antwoord op al uw vragen over vlees, vis, gevogelte, wild, konijnen,..."
De volledige brochure is gratis te verkrijgen bij het Onderzoeks- en Informatiecentrum van de Verbruikersorganisaties (OIVO) of bij het Instituut voor Veterinaire Keuring (IVK) |
vissen die normaal niet gegeten worden omdat ze bijv. moeilijk te kuisen zijn (zeebrasem, pollak, ...); 